ดวงเมือง ตอนที่ 5 ดาวอาทิตย์

สวัสดีครับ

      ในวันก่อน ลุงพุฒได้คุยถึงเรื่องของลัคนาในดวงเมืองไปแล้ว ว่ามีความหมายถึงลักษณะหรือภาพลักษณ์ของประเทศไทยอย่างไรบ้าง ในวันนี้เราจะกล่าวถึงดาวดวงถัดไป ที่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน คือ ดาวอาทิตย์ ครับ

      ในชะตาของบุคคลทั่วไป ตามตำราโบราณาจารย์ท่านกล่าวเอาไว้ว่า “ทายยศศักดิ์ให้ทายอาทิตย์” แต่สำหรับในดวงเมืองแล้ว ดาวอาทิตย์มีความหมายถึง พระมหากษัตริย์ครับ หลายท่านคงจะสงสัยว่า ทำไมพระอาทิตย์จึงหมายถึงพระมหากษัตริย์ ลุงพุฒขอบอกว่าเป็นมติ (คือ ความเห็นที่เห็นตามกัน) ของโบราณาจารย์ครับ หลักฐานที่ปรากฏชัดในเรื่องนี้ มีอยู่ในเรื่องรามเกียรติ์

      ในวรรณคดีเรื่องรามเกียรติ์ เป็นวรรณคดีที่มีเรื่องของฤกษ์ผานาทีอยู่ด้วยไม่น้อย รวมทั้งเรื่องของพิธีกรรมต่างๆด้วย เพราะเรื่องรามเกียรติ์นั้นถอดแปลความมาจากเรื่อง รามายณะ ซึ่งเป็นเรื่องราวอันสำคัญเรื่องหนึ่งของฮินดู ซึ่งเป็นศาสนาที่ให้ความเชื่อเกี่ยวกับ เทพ และ พิธีกรรม

      ในรามเกียรติ์ เวลากล่าวถึงพระลักษณ์ หรือพระราม มักจะมีคำต่อท้ายว่า สุริยะวงศ์ เสมอ เพราะมติของโบราณาจารย์นั้นถือว่า กษัตริย์นั้นสืบทอดเชื้อสายมาจากพระอาทิตย์ หากจะถอดความหมายของคำว่า “กษัตริย์” ก็รู้อยู่แล้วว่าคือ “นักรบ” ซึ่งพระอาทิตย์เองก็มีชื่อหนึ่งว่า “ระวี” ซึ่งแปลว่า “กล้า” เป็นความหมายสำคัญของ “นักรบ” เช่นกัน

      อ่านรหัสนัยตรงนี้แล้วก็บอกได้เลยว่า แต่ละคำ แต่ละความหมาย ที่หยิบยกเอามาเป็น “นาม” นั้น โบราณาจารย์มิได้ทำไปเพียงแค่ “ยกยอปอปั้น” แต่อย่างใดเลย หากแต่เกิดจากการเฝ้าสังเกตและตีความหมายจากปรากฎการณ์ รวมลงมาเป็นข้อสรุป โดยใช้ระยะเวลาอันยาวนาน กว่าจะก่อร่างสร้างวิชาใดวิชาหนึ่งขึ้นมา แต่ก็นั่นแหละ มีหลากหลายวิชาที่ใช้ทิฎฐิ (ความเห็น) ที่ผิดอย่างรุนแรง ทำให้มีลักษณะของวิชาที่น่ากลัวก็ไม่น้อย อย่างวิชาผูกอาถรรพ์ที่เราเคยได้รู้ได้ยินได้ฟังมา ก็มีอยู่

      เมื่ออาทิตย์หมายถึงกษัตริย์ หมายถึงนักรบผู้กล้า ดังนั้น จึงไม่มีราศีใดที่จะเหมาะสำหรับอาทิตย์เท่ากับราศีเมษ เพราะราศีเมษนั้นเป็นธาตุไฟต้นธาตุ หรือไฟกรด เมื่อดาวอาทิตย์ครองราศีเมษ จึงมีความหมายว่า เป็นชาติที่มีกษัตริย์ผู้เกรียงไกร ไม่อาจหาใครต่อกรได้ ซึ่งในยุคสมัยนั้นเราจำเป็นต้องมีกษัตริย์เป็นนักรบผู้เกรียงไกรจริงๆ มิฉะนั้นแล้วเราคงไม่อาจนำพาชาติไทยให้พ้นจากน้ำมือศัตรูได้ ทั้งศัตรูที่อยู่รอบด้านและศัตรูที่อยู่แดนไกล

      ดาวอาทิตย์อยู่ภายใต้ฤกษ์ทลิทโท มีความหมายว่า กษัตริย์ของชาตินี้จะเป็นผู้เสียสละ ซึ่งโดยปกติแล้วฤกษ์ทลิทโทนั้นมักมีผู้อ่านว่าเป็นฤกษ์ของยาจกคนเข็ญใจ แต่ในความหมายจริงๆของฤกษ์ทลิทโทก็คือ เป็นผู้เสียสละ และเป็นผู้เสียสละที่ให้ประโยชน์กับผู้อื่นโดยไม่เห็นแก่ความยากลำบากของตนเอง อาจจะกล่าวได้ว่า ประดุจดั่งการสร้างทานบารมีของพระโพธิสัตว์ การสร้างทานบารมีของพระเวสสันดร

      หากเราได้ลองย้อนดูพระราชกรณียกิจของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทุกรัชกาลนับแต่องค์ปฐมบรมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ก็จะเห็นว่าทุกๆพระองค์ล้วนแต่มีเจตน์จำนงที่ทำเพื่ออาณาประชาราษฎร์ทั้งสิ้น แม้ในบางรัชกาลถึงกับต้องเอาทรัพย์สินที่ทรงตั้งสำรองเอาไว้ส่วนพระองค์ มาใช้เพื่อรักษาเอกราชอธิปไตยเอาไว้ บางพระองค์ก็ทรงใช้ความอะลุ้มอล่วยในการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการปกครอง เปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางสังคม อย่างช้าๆ มีจังหวะจะโคน เพื่อหลีกเลี่ยงความแตกแยกในชาติ ที่แม้แต่ชาติที่ยกตนเองเป็นอารยะ หรือชาติที่พัฒนาแล้ว ก็ยังไม่อาจเว้นการเข่นฆ่ากันเองในชาติได้ หรือแม้แต่การวางพื้นฐานการศึกษา ก็ทรงมีสายพระเนตรยาวไกล ไม่แยกความรู้ออกจากคุณธรรม ไม่แยกโรงเรียนออกจากวัดหรือจากศาสนา ต่างจากยุคปัจจุบัน ที่พยายามเดินตามอารยะประเทศไม่พูดถึงคุณธรรมศีลธรรม จนถึงการห้ามกิจกรรมที่เกี่ยวข้อง เอาแต่ความรู้อย่างเดียว และยัดเยียดลัทธิบูชาทุนเข้าไว้ในหลักสูตร แทนที่จะเทิดทูนคุณธรรม จนสังคมไทยยุคใหม่ กลายเป็นสังคมแห่งการเสพความสุข มีปัญหาสังคมเกลื่อนกล่นไปทั่วทุกตรอกซอกซอย เป็นสิ่งที่น่าแปลกใจว่า ทำไมเราถึงทิ้งรากฐานวัฒนธรรม วิธีคิด ที่มีการพัฒนามายาวนานกว่า 600 ปี ไปเดินตามชาติที่เพิ่งจะมีประสบการณ์เพียง 200 ปี ทำเป็นเหมือนผู้ใหญ่ไปเดินตามอย่างเด็ก ซึ่งยังขาดประสบการณ์ ต้องการบ่มเพาะความรู้ สั่งสมประสบการณ์ สร้างเป็นอารยธรรมอีกหลายร้อยปี เป็นเรื่องที่น่าแปลกจริงๆ หรือเป็นเพราะเราส่งลูกหลานของเราไปให้พวกเขาล้างสมองรุ่นแล้วรุ่นเล่า แล้วกลับมาดูหมิ่นดูถูกรากวัฒนธรรมของเราเอง ตรงนี้ลุงพุฒก็ฝากให้ช่วยกันคิดนะครับ

      คราวหน้า เราจะกลับมาคุยต่อในเรื่องของดาวจันทร์ และจะสะท้อนให้เห็นว่า ประเทศไทย ได้วางรากฐานที่จะให้อาณาประชาราษฎร์อยู่เย็นเป็นสุขจริงๆ และได้แสดงสัญลักษณ์ผ่านดวงเมืองด้วยครับ